Kudret nar / Balsempeer

Kudret Nar

Rijpe kudret nar
Rijpe kudret nar

In het Turks het meest bekend als ‘kudret narı’ maar ook wel ‘papara’ of ‘acayip elma’ (rare appel) genoemd. In het Nederlands draagt hij de naam ‘balsempeer’ maar luistert ook naar ‘sopropo’. Ik noem hem hier verder ‘kudret nar’.

De vrucht is familie van de komkommer en heeft een vergelijkbaar blad en groeistijl. Zijn scheuten kunnen tot wel 10 meter lang worden maar meestal is het maar een metertje of 5. In Turkije kweekt men hem voornamelijk voor de sier, zijn medicinale waarde en in mindere mate als groente. In de Nederlandstalige informatie op Wikipedia staat dat het sap van de onrijpe vruchten niet alleen bitter maar ook giftig is en de vrucht daarom een aantal uren in zout water gelegd moet worden alvorens hij bereid kan worden tot een gerecht. In de Turkse recepten die ik hieronder geef kom ik een dergelijke behandeling niet tegen. Wij doen dat hier in Turkije ook niet met aubergines, zoals in in Nederlandstalige recepten wel vaak geadviseerd wordt. De Wikipediatekst gaat verder met dat de vruchten kunnen worden gekookt of gestoofd. Kleinere vruchten worden ook wel Lees verder Kudret nar / Balsempeer

Oylat, grot, waterval en warmwaterbronnen.

Oylat is een verborgen plekje, op 27 km gelegen van de stad Inegöl, in de provincie Bursa. Het is een populaire bestemming voor de Turkse dagjestoerist. Vanuit dichte dennenbossen stort de Oylatbeek zich met een mooie, op een vrouw gelijkende, waterval in de loofbossen van een laag gelegen vallei. Lees verder Oylat, grot, waterval en warmwaterbronnen.

Gestoofd komkommerkruid / Kaldirik kızartması

Kaldirik kızartması

Kaldirik kızartması
Kaldirik kızartması

De Boragefamilie telt een groot aantal leden die zowel in de keuken als medicinaal gebruikt worden. De meest bekende soort in Oost-Europa en Turkije is de Trachystemon orientalis. Een vrij kleine soort met blauwe tot violette bloemen. Zowel de bladeren als de bloemen kunnen worden gegeten. De bloemen gaan in hartige taarten en de bladeren in omelets, als stoofgroente of gevuld als dolma. Ook word de wilde groente op pekelwater gezet voor de winter. In het Turks draagt het, regioafhankelijk, de naam hodan otu, kaldirik of tomara.

Ik heb deze keer voor makkelijk gekozen en de kaldirik gestoofd met maïsbloem en verstevigd met ei. Deze manier van bereiden kent zijn oorsprong in de Zwarte Zee provincies Trabzon, Giresun en Ordu.

De hoeveelheid is voor 3-4 personen en je maakt het binnen een uurtje klaar.

Benodigdheden

Borage bladeren voor kaldirik kızartması
Borage bladeren voor kaldirik kızartması
  • Een flinke bos boragebladeren
  • 2 middelgrote uien
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 handjes grove maïsbloem
  • 4 eieren
  • olie/roomboter
  • zout en peper

Bereidingswijze

Kaldirik kızartması benodigdheden
Kaldirik kızartması benodigdheden

Was de groente en snij ze in stukjes van 2-3 cm. Stoof de kaldirik in een beetje water en laat de groente uitlekken in een vergiet. Ik vind dat het groentenat nogal een sterke smaak heeft.

Snij de uien in kleine stukjes en fruit ze aan met de olie en boter in een bakpan met dikke bodem. Als de ui glazig begint te worden doe je de knoflook, de maïsbloemen de groente erbij. Voeg ook meteen en kopje water toe, zodat de maisbloem uit kan zetten. Maak op smaak met zout en peper. Warm dit gedurende een kwartiertje goed door. Roer het mengsel een keer door en druk het met een spatel aan in de pan. Kluts de vier eieren en giet deze over de de kaldirikkoek. Met een spatel maak je een beetje gaten zodat het ei naar onder kan zakken. Dek de pan af met een deksel en laat het gerecht een tien minuten garen.

Ik heb er gekookte rijst bij gegeten en wat rauwkost.

Ezme

Ezme

Ezme
Ezme

Ezme is een meze, bijgerecht,  dat we terugvinden in de Arabische en Oost-Turkse keuken. Afhankelijk van de regio waaruit ze afkomstig is, of de voorkeur van de kok, zijn er meerdere manieren van bereiden. Elke site met Turkse recepten heeft ezme er wel opstaan en telkens zal je een ingrediëntenlijst zien die net een beetje anders is. Ezme behoort eveneens tot een van de meest favoriete Turkse recepten van de koks in de restaurants. Het is eenvoudig te bereiden en blijft een paar dagen goed. Lees verder Ezme

Musakka

Musakka

Musakka
Musakka

Een van de meest bekende Mediterrane gerechten is misschien wel Musakka. Kant-en-klaar te koop als maaltijdmix en ook in vrijwel elk Turks en Grieks restaurant staat ze op de kaart. Musakka is een gerecht waarvan de hoofdbestanddelen bestaan uit aubergine en gehakt. Het kan echter op vele manieren worden bereid, zelfs zonder vlees. In plaats van gehakt gebruik je dan champignons en iets meer kruiden.

Als we Wikipedia mogen geloven is de Mousakka met béchamelsaus een versie in het leven geroepen door een Franse kok in de 18e eeuw. Het recept hieronder is een hele simpele Turkse musakka, zonder aardappelen en zonder saus. De smaak van het gerecht lijkt op die van aubergineschuitjes. Lees verder Musakka

Turkse wijn

Turkse wijn

Turkse wijn
Turkse wijn

In het Osmaanse tijdperk leefde de Islamieten in een redelijk vreedzame harmonie met Sjamanen, Christenen en Joden op het stuk land wat we tegenwoordig Turkije noemden. De Islam is in de basis helemaal niet zo abstract als dat we de laatste 20 jaar mogen waarnemen. Meer dan 1000 jaar leefden genoemde bevolkingsgroepen op hetzelfde stuk grondgebied en dronken gezamenlijk hun wijntje en merriemelk, kımız. De wijnmakerij was in voorgaande eeuwen voornamelijk in handen van de Armenen en de Grieken en bekend is dat aan het hof van de Sultan Turkse wijn als dagelijkse drank regelmatig geconsumeerd werd.

In verband met bederf is bier geen traditionele drank in de warmere landen maar juist door het zonnige klimaat is Turkije een wijnland bij uitstek. Lees verder Turkse wijn

Acuka / Cevizli Ezme / Muammara

Acuka / Cevizli Ezme / Muammara

Acuka 1Per regio heeft dit lekkere broodbeleg zo zijn eigen naam. Ondanks dat er in de recepten kleine variaties zitten wordt er overal in de basis tomatenpuree en walnoten gebruikt. In de winkels is acuka tegenwoordig kant-en-klaar te koop maar de zelfgemaakte is natuurlijk veel lekkerder.

Acuka maak je in een half uurtje klaar. Wil je het langer dan een dag of vijf bewaren raad ik aan het in een potje te doen en dit of vacuüm te laten trekken of een beetje olie op de acuka te gieten. Als je ervoor zorgt dat er geen lucht bij kan komen voorkom je dat het gaat schimmelen. Het onderstaande recept is voor ongeveer 250 gram. Lees verder Acuka / Cevizli Ezme / Muammara

Witte bonen salade uit Istanbul / Istanbul piyazı

Istanbul Piyazı

Istanbul piyazı
Istanbul piyazı

De benaming piyaz vindt zijn herkomst in het Perzische woord piyaz wat ui betekent. Piyaz is een van de bekendste Turkse salades die gemaakt kan worden van elke soort peulvrucht. Het meest wordt piyaz gemaakt van witte bonen maar je kan het gerecht ook maken van een ander soort boontjes zoals börülce, dat zijn boontjes van de kouseband, kikkerewten of groene linzen.

De basis van elke piyaz is: bonen, of peulvruchten, ui, peterselie en sumak. De dressing bestaat meestal uit citroensap, azijn en olie. In de loop der tijd hebben er zich per streek piyazsoorten ontwikkeld. Afhankelijk van de voorhanden zijnde producten. De meest bekende zijn de Istanbul piyazı en de Antalya piyazı. Maar in principe kan je variëren wat je wil met een bonen- of peulvruchtensalade. Zie de variaties op de bijgaande foto’s. De Antalya piyazı is zo anders die behandel ik in een apart artikel. Lees verder Witte bonen salade uit Istanbul / Istanbul piyazı

Ezo Gelin Soep / Ezo Gelin Çorbası

Ezo gelinsoep

Ezo gelinsoep
Ezo gelinsoep

Linzensoep van rode linzen is misschien wel meest veelzijdige Turkse soep. Er zijn misschien wel 10-20 verschillende recepten van en allemaal even lekker. Elke streek heeft zo zijn eigen manier van linzensoep maken. Zo kan je de soep een volle smaak geven met aardappelen en wortelen of een meer Mediterrane met alleen knoflook en munt.

Op welke manier je de soep ook verrijkt, op één na, vallen ze allemaal onder de noemer linzensoep. De enige soep, die toch ook voor het merendeel uit rode linzen bestaat, maar anders genoemd wordt is Ezo gelinsoep. Het is van origine een vegetarische soep maar je kan in plaats van water ook bouillon gebruiken. Vlees hoort er niet in.

Waar komt de naam Ezo gelin vandaan en waarom is het niet gewoon een gevulde linzensoep? Lees verder Ezo Gelin Soep / Ezo Gelin Çorbası

Ongebruikelijke Turkse recepten. Wandelen in Turkije en een beetje Linda…