Gestoofd komkommerkruid / Kaldirik kızartması

Kaldirik kızartması

Kaldirik kızartması
Kaldirik kızartması

De Boragefamilie telt een groot aantal leden die zowel in de keuken als medicinaal gebruikt worden. De meest bekende soort in Oost-Europa en Turkije is de Trachystemon orientalis. Een vrij kleine soort met blauwe tot violette bloemen. Zowel de bladeren als de bloemen kunnen worden gegeten. De bloemen gaan in hartige taarten en de bladeren in omelets, als stoofgroente of gevuld als dolma. Ook word de wilde groente op pekelwater gezet voor de winter. In het Turks draagt het, regioafhankelijk, de naam hodan otu, kaldirik of tomara.

Ik heb deze keer voor makkelijk gekozen en de kaldirik gestoofd met maïsbloem en verstevigd met ei. Deze manier van bereiden kent zijn oorsprong in de Zwarte Zee provincies Trabzon, Giresun en Ordu.

De hoeveelheid is voor 3-4 personen en je maakt het binnen een uurtje klaar.

Benodigdheden

Borage bladeren voor kaldirik kızartması
Borage bladeren voor kaldirik kızartması
  • Een flinke bos boragebladeren
  • 2 middelgrote uien
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 handjes grove maïsbloem
  • 4 eieren
  • olie/roomboter
  • zout en peper

Bereidingswijze

Kaldirik kızartması benodigdheden
Kaldirik kızartması benodigdheden

Was de groente en snij ze in stukjes van 2-3 cm. Stoof de kaldirik in een beetje water en laat de groente uitlekken in een vergiet. Ik vind dat het groentenat nogal een sterke smaak heeft.

Snij de uien in kleine stukjes en fruit ze aan met de olie en boter in een bakpan met dikke bodem. Als de ui glazig begint te worden doe je de knoflook, de maïsbloemen de groente erbij. Voeg ook meteen en kopje water toe, zodat de maisbloem uit kan zetten. Maak op smaak met zout en peper. Warm dit gedurende een kwartiertje goed door. Roer het mengsel een keer door en druk het met een spatel aan in de pan. Kluts de vier eieren en giet deze over de de kaldirikkoek. Met een spatel maak je een beetje gaten zodat het ei naar onder kan zakken. Dek de pan af met een deksel en laat het gerecht een tien minuten garen.

Ik heb er gekookte rijst bij gegeten en wat rauwkost.

Advertenties

Musakka

Musakka

Musakka
Musakka

Een van de meest bekende Mediterrane gerechten is misschien wel Musakka. Kant-en-klaar te koop als maaltijdmix en ook in vrijwel elk Turks en Grieks restaurant staat ze op de kaart. Musakka is een gerecht waarvan de hoofdbestanddelen bestaan uit aubergine en gehakt. Het kan echter op vele manieren worden bereid, zelfs zonder vlees. In plaats van gehakt gebruik je dan champignons en iets meer kruiden.

Als we Wikipedia mogen geloven is de Mousakka met béchamelsaus een versie in het leven geroepen door een Franse kok in de 18e eeuw. Het recept hieronder is een hele simpele Turkse musakka, zonder aardappelen en zonder saus. De smaak van het gerecht lijkt op die van aubergineschuitjes. Continue reading “Musakka”

Witte bonen in tomatensaus / Kuru fasulye

Witte bonen in tomatensaus / Kuru fasulye

Kuru fasülye met worst
Kuru fasulye met worst

Witte bonen in tomatensaus wordt gezien als het ‘nationale gerecht’ van Turkije. Er zijn dan ook vele ‘esnaflokantalar‘, restaurantjes voor de middenstand, in achterafstraatjes van winkel- en industriegebieden die standaard elke dag kuru fasulye op het menu hebben staan. Standaard geserveerd met witte rijst.

Je kan ‘kuru‘ zoals het kortweg in het Turks genoemd wordt heel simpel maken van een blik bonen en een pot kant-en-klare bouillon of op de traditionele manier door de bonen eerst een nacht voor te weken. Hieronder beide bereidingswijzen want ook op de snelle manier is het gerecht best wel lekker.

In Turkije maken ze de witte bonen in tomatensaus meestal met Continue reading “Witte bonen in tomatensaus / Kuru fasulye”

Aubergineschuitjes met gehakt / Karnıyarık

Aubergineschuitjes met gehakt

Aubergineschuitjes met gehakt
Aubergineschuitjes met gehakt

Vanuit het Turks vertaald betekend ‘karnıyarık‘, ‘verwonde buik’ . Omdat aubergineschuitjes met gehakt in het Nederlands een stuk smakelijker klinken heb ik er die naam aan gegeven. Het gerecht is voor zover ik heb kunnen achterhalen is een specialiteit uit de keuken van Afyonkarahisar en dateert uit de Osmaanse periode.

Ondanks dat het er ingewikkeld uitziet is de bereiding erg eenvoudig en een ideaal gerecht om van te voren klaar te maken. Wil je eens je gasten verrassen met een Turkse maaltijd zijn aubergineschuitjes met gehakt A, goed van te voren te maken en B, gegarandeerd een succes want er zijn er maar weinig die dit gerecht niet lekker vinden. Evenzo is het gehakt prima te vervangen door een Continue reading “Aubergineschuitjes met gehakt / Karnıyarık”

Kudret nar / Balsempeer

Kudret Nar

Rijpe kudret nar
Rijpe kudret nar

In het Turks het meest bekend al ‘kudret narı’ maar ook wel ‘papara’ of ‘acayip elma’ (rare appel) genoemd. In het Nederlands draagt hij de naam ‘balsempeer’ maar luistert ook naar ‘sopropo’. Ik noem hem hier verder ‘kudret nar’.

De vrucht is familie van de komkommer en heeft een vergelijkbaar blad en groeistijl. Zijn scheuten kunnen tot wel 10 meter lang worden maar meestal is het maar een metertje of 5. In Turkije kweekt men hem voornamelijk voor de sier, zijn medicinale waarde en in mindere mate als groente. In de Nederlandstalige informatie op Wikipedia staat dat het sap van de onrijpe vruchten niet alleen bitter maar ook giftig is en de vrucht daarom een aantal uren in zout water gelegd moet worden alvorens hij bereidt kan worden tot een gerecht. In de Turkse recepten die ik hieronder geef kom ik een dergelijke behandeling niet tegen. Wij doen dat hier in Turkije ook niet met aubergines, zoals in in Nederlandstalige recepten wel vaak geadviseerd wordt. De Wikipediatekst gaat verder met dat de vruchten kunnen worden gekookt of gestoofd. Kleinere vruchten worden ook wel Continue reading “Kudret nar / Balsempeer”

Verse tuinbonen in olijfolie/ Zeytinyağlı taze bakla

Verse tuinbonen in olijfolie

Verse tuinbonen in olijfolie
Verse tuinbonen in olijfolie

Lekker, ze zijn er weer, de eerste tuinboontjes van dit jaar. Nog even en dan openen we het barbecueseizoen en dan is tuinbonen in olijfolie een welkom bijgerecht. In het zuiden van Turkije eind december, begin januari en  in Istanbul verschijnen ze  rond februari weer op de groentemarkten. Van de week had ik al een andere lekkere voorjaarsgroente ‘gelincik’ oftewel ‘klaproosblad’ op de kop weten te tikken en zo komen we weer aan onze verse vitamientjes. Niet dat je er hier aan tekort komt want zelfs in de winter is er toch altijd wel ‘turpotu’, ‘mosterdblad’, en spinazie vers te krijgen. Dit in tegenstelling tot Nederland waar de spinazie een echte vroege zomergroente is. Bladeren van bietensoorten eten we hier ook. ‘Pazı’ noemt men die en daar vallen al het blad onder van kroten, tot snijbiet en het blad van suikerbieten.

In al mijn enthousiasme voor alle wilde groente Continue reading “Verse tuinbonen in olijfolie/ Zeytinyağlı taze bakla”

Şakşuka / Gebakken groenten met tomatensaus

Şakşuka

Şakşuka
Şakşuka

Şakşuka is een van die lekkere gerechtjes uit de Turkse keuken die de meesten wel kennen van de Kebaprestaurants. Omdat het zo’n gemakkelijk van te voren te bereiden gerecht is  én heel leuk kleurt op tafel ook een vast onderdeel van koude buffetten.

Zoals met veel gerechten is er tussen de Grieken en de Turken de discussie gaande of şakşuka nu Grieks of Turks is. Om hier van tussen te komen geven we twee versies van şakşuka maken, de Turkse en de Griekse. In Turkije wordt de eerste versie van het gerecht het meest Continue reading “Şakşuka / Gebakken groenten met tomatensaus”